 |
Kiran |
 |
[09 oktober, Donderdag, 2008, 14:38:23] |
 |
|
|
Mijn telefoon was overgoten met bier en werkte daarom niet meer.
Geen enkel nummer heb ik meer, noch de lieve berichten die jij me ooit stuurde, noch de lieve berichten die mijn lieve mensen mij stuurden...
Ontroostbaar ben ik.
Mijn portemonnee gejat (dacht ik...), paar dagen erna.
De foto die ik van jou had van januari 2005, zat daarin.
Met je gangster look (hi hi!)
Van die hele portemonnee die gestolen was, was het ergste dat ik die foto van je kwijt zou zijn.
Jij zou zeggen: "Falen! Het is zo, omdat ik Xavier heet, naarrrrrrrr…".
Maar ik heet Kiran en.... gelukkig belde de Bijenkorf (je lievelingswinkel, maar niet heus mij gisteren dat mijn wallet terecht was!
Gat in de lucht heb ik gesprongen..!
Wat een ellende, Gudu.
Maar relativeren is een makkie sinds jij er niet hier bij mij bent...
CADA DÍA PIENSO EN TI, AMORCITO.
X
|
|
|
|
Kiran |
|
[09 oktober, Donderdag, 2008, 14:29:16] |
|
|
|
Y cada noche vendrá una estrella hacer me compañía,
Que te cuente como estoy, y sepas lo que hay...
Ai mi amor, amor, amor
Estoy aquí
No ves?
Si no vuelves no habrá vida
No sé lo que haré...
No sé lo que haré.
Denk elke dag aan je, mi gudu en moet je voor altijd missen, my love.
Gelukkig heb ik mijn ster…
KG
|
|
|
|
Paul de Lavalette |
|
[01 oktober, Woensdag, 2008, 00:29:52] |
|
|
|
De van oorsprong Baskische naam, Xavier, betekent in die taal zoiets als ‘Eigenaar van het Nieuwe Huis (Casa Nova?).
Daar moet ik aan denken, nu dat zijn dierbare zusje, Suzanne de afgelopen dagen met haar vriend aan het verhuizen is geslagen naar hun nieuwe eigen huis aldaar op Curaçao.
Wat had Xavier haar daar graag bij geholpen..!
Het zou trouwens een handig logeeradres voor deze geboren globetrotter zijn om zo af en toe even zijn gezicht te laten zien…
Enfin, dat laatste zal hij toch so wie so blijven doen, zeker als het aan zijn zusje ligt.
Xuus, nu ook eigenaar van een nieuw huis…
|
|
|
|
Claire |
|
[22 september, Maandag, 2008, 12:24:31] |
|
|
|
Door de week kijk ik bijna iedere avond naar The A-Team en dan denk ik aan jou.
Jij keek ook zei je vader.
Ze kunnen niet schieten, want niemand valt ooit neer, ze kunnen niet op een rechte weg rijden, want je ziet de banden altijd piepend links en rechts gaan. En als er dan een auto over de kop vliegt, hoe spectaculair dan ook, kruipen de inzittenden er altijd ongedeerd uit.
VDe autobanden van de 'bad guys' worden altijd lek geschoten, maar die van de A-Team blijven heel.
Prachtig! Vond jij het ook zo leuk? Ik mis je erg.
Claire |
|
|
|
Anjani |
|
[17 september, Woensdag, 2008, 20:16:41] |
|
|
|
Een kort berichtje..om je te bedanken.
Je was in mijn droom, zo echt, zo waar.
We lagen op een soort ophoging, aan het eind van een zandpad, in heel groen gras.
Jij vertelde mij dat ik je alles kon vertellen.
Ik reageerde heel verbaasd: "Dat kan toch niet, je bent er niet?!"
Jij antwoordde: "Ik ben er wel, ik ben er altijd, je moet blijven praten.."
Je lachte er ook bij. En ik heb je zachte haren nog gevoeld.
Het leek zo echt en het is zo waar, mijn lieve schat...
Miss you, every day...
Xje
|
|
|
|
Xuus |
|
[28 augustus, Donderdag, 2008, 22:13:32] |
|
|
|
Lieve Mozes,
De wereld is wonderlijk leeg zonder jou.
Er staat maar zo weinig meer in.
De hemel is aldoor zo hinderlijk blauw.
Waarom? Wat heeft het voor zin?
De merel zit zachtjes te zingen in 't groen.
Voor mij hoeft ie heus zo z'n best niet te doen.
De wereld kon vol van geluk zijn, maar nou:
leeg, zonder jou.
Dat zonder jou nog een lente bestaat
met ooievaars en met bloemen,
dat er een meidoorn in bruidstooi staat,
is zonder meer tactloos te noemen.
En wat is het nut van een lindenlaan,
als wij er samen niet langs kunnen gaan?
Langs alle heggetjes bloeit wilde roos
nutteloos,zinneloos.
De wereld is wonderlijk leeg zonder jou.
Er staat maar zo weinig meer in.
De hemel is aldoor zo hinderlijk blauw.
Waarom? Wat heeft het voor zin?
De merel zit zachtjes te zingen in 't groen.
Voor mij hoeft ie heus
zo z'n best niet te doen.
De wereld kon vol van geluk zijn, maar nou:
leeg, zonder jou.
XXX |
|
|
|
Ranvir Sukul |
|
[28 augustus, Donderdag, 2008, 15:50:37] |
|
|
|
Xavier,
De dagen gaan voorbij en het gevoel dat jij hier niet meer deel van uitmaakt doet gewoon heel veel pijn hombre. Weet niet wat het is, maar eens in de zoveel tijd krijg ik weer zo een intens gevoel van dat ik jou mis hermano. Als ik iets leuks gedaan heb of op vakantie ben geweest, wil ik het je gewoon vertellen.... maja.
Vandaar nu dit bericht. Ik was paar weken terug in Valencia. Het was heel erg leuk en veel gedronken en lekker gegeten. Uitgaan was ook masterlijk en alle culturele bezichtigingen waren ook nog eens mooi. Kortom een perfecte combo van cultuur en chillfases door elkaar heen. Jij zei altijd dat je Opa daar ergens in de buurt woonde. Ik heb dan ook een klein kaarsje voor je gebrand in een heel klein kerkje in de latinobarrio. Xavier jij blijft altijd bij ons allen, namelijk in ons hart!
Hasta luego carnal,
Ranvir |
|
|
|
Claire |
|
[19 augustus, Dinsdag, 2008, 17:04:11] |
|
|
|
Lieve Xavier,
Al die berichten vol diepe gevoelens raken de hartsnaren.
Ik droomde laatst heel duidelijk van Marten Stein. Het was heerlijk zijn armen om me heen te voelen. Hij was niets veranderd en ik schaamde me dat ik zoveel ouder was geworden sinds 5 september 1971.
Wat zijn dromen zoet-zuur. Wanneer je wakker wordt, spijt het je dat het niet nog langer kon duren. Maar het feit dat je weer samen was in de droom is heerlijk.
Reserveer jij ook een slaap waarin ik je weer kan zien, horen en meemaken?
Would really appreciate that!
Vind het trouwens mooi dat Xuus haar naam nu zo schrijft. Goed eXUUS.
Miss you!
Claire
|
|
|
|
Xuus |
|
[18 augustus, Maandag, 2008, 20:32:27] |
|
|
|
Lieve Mozes,
Mi ta sinti bo falta tur dia
Mi no por saka bo for di mi pensamentu
Mi ta sinti bo tur momento huntu ku mi
sunchinan je zusje |
|
|
|
Paul de Lavalette |
|
[18 augustus, Maandag, 2008, 12:04:20] |
|
|
|
Gisteravond ben ik in ons familiehuis in de Périgord Noir aangekomen.
Het is hier zo prachtig, zo vredig en gemoedelijk. En het weer is fantastisch bovendien.
Zoals bekend, is dit de streek waar Xavier ook altijd zo graag kwam.
In het begin was dit met de familie en later ook met zijn vrienden.
Grotten onderzoeken, lekker eau de vie drinken bij het kamp/haardvuur of in zijn eigen 'cave', dan wel 'grotte', de Dordogne afdrijven op een luchtmatras, 's avonds op de versiertoer gaan door allerlei dorpsevenementen en 'boîtes' in de omgeving af te gaan, etc.
Het is vandaag alweer drieëneenhalf jaar geleden dat Xavier ons lijfelijk heeft verlaten...
Toch voel ik zijn aanwezigheid altijd en nu sterker dan anders...
Ik weet zeker dat ik met hem bij het kampvuur vanavond met een wijntje lekker ga 'chillen'...
|
|
|
|