 |
Ranvir Sukul |
 |
[28 mei, Vrijdag, 2010, 03:10:42] |
 |
|
|
Xavier, mi hermano, lieve ouders en Xuus-
Eens in de zoveel tijd heb ik een sterk gevoel dat het goed gaat met jou, Xavier.
Dit is zo een moment dat ik dacht dat ik het je familie zou laten weten.
Ik was om 00.30 thuis gekomen bij mijn vriendin vandaan.
Ik had bedacht nog even in de tuin een wijntje te gaan drinken met dit lekkere weer...
Ten eerste moest ik ineens erg aan jou denken en ten tweede, kwam er een kleine vlinder (motje) op mijn elleboog zitten...
Ik ben niet bijgelovig of zo, maar vlak naar jou overlijden zat er een ‘papillon’ op mijn teen toen ik op Curaçao verbleef.
Deze bleef daar toen enige tijd zitten.
Ik heb sindsdien nooit meer zo’n intens gevoel gehad van jouw aanwezigheid als nu, een half uur geleden...
In ieder geval ik denk nog zo vaak aan jou en de dingen die wij samen hebben meegemaakt...
Ik ga binnekort naar Korsou voor enige tijd en als ik dan weer een vlinder of mot op mijn teen of elleboog waarneem, dan laat ik het via deze site weten...
Hoppi sunchies de Rannnie voor je familie wousssss! 143
|
|
|
|
Claire |
|
[26 april, Maandag, 2010, 16:59:59] |
|
|
|
Lieve Xavier-
Er gebeurt hier zoveel waar je gewoon bij moét zijn. Zorg jij daarvoor..?
Bij het doorlezen van al deze berichten krijg ik de overtuiging dat jij meerdere tekens stuurt.
Het moge dan toeval zijn, maar dan wel erg toevallig váák.
Laura en Raphael gaan trouwen in augustus in Toulouse!
Jij bent daar natuurlijk ook bij, evenals bij het grote feest later in Bouzic.
Ik mis je erg...
Claire
|
|
|
|
Roxane |
|
[09 april, Vrijdag, 2010, 02:11:35] |
|
|
|
Ce soir au menu, c'etait omelette à la tomate!
Alors forcement, j'ai pensé à toi…
Besos de Chile xx
|
|
|
|
Diederick Vellinga |
|
[25 maart, Donderdag, 2010, 11:25:23] |
|
|
|
Beste Xavier-
Ik weet niet waarom, maar ik moest vandaag ineens aan je denken, ook al hebben we elkaar slechts een paar keer ontmoet.
Voornamelijk herinner ik me een hele gezellige avond in Amsterdam.
Mogelijk is het omdat het nu vijf jaar geleden is..?
Het ga je goed.
Diederick
|
|
|
|
Kiran |
|
[28 februari, Zondag, 2010, 13:25:46] |
|
|
|
Lieve Gudu-de-pudu,
Bange momenten maakte ik gisteren mee.
Ik dacht, 'Nee, niet nóg een keer..!'.
Vannie zit namelijk in Chili en niemand kreeg contact met haar.
Gelukkig heeft ze vannacht laten weten dat ze veilig en wel is.
Ik was zo bang, Gudu...
Ze was niet ver van het epicentrum verwijderd.
Een troost is, dat wie er ook gaat, jij ze aan de andere kant staat op te wachten.
Ik ben ervan overtuigd, dat je mij in je armen sluit, dan...
I love you 4-ever.
|
|
|
|
Paul de Lavalette |
|
[24 februari, Woensdag, 2010, 16:10:01] |
|
|
|
Ik moest vandaag vanwege wat problemen met mijn computer in het centrum zijn, bij Dynabyte en dat soort tenten.
Toen ik daar klaar was, reed ik met mijn fiets langs de bar waar vijf jaar geleden jouw hart stopte met kloppen...
Ik liep daar naar binnen. Het was daar nogal schemerig.
Ik keek meteen naar de plek naast de trap, waar je was getroffen...
Tot mijn grote verbazing, werd deze plotseling geheel in het licht gezet.
Bleek dat TV West zich aan het voorbereiden was voor een politiek debat vanwege de gemeenteraadsverkiezingen dat daar vanavond gaat plaatsvinden en ze daar net met een aantal spots aan de slag waren.
Het was heel onwerkelijk.
Toch speciaal dat dit net moest gebeuren toen ik binnenkwam...
Wellicht weer eens een teken van je..?
Miss you so, man.
Pops
|
|
|
|
Kiran |
|
[21 februari, Zondag, 2010, 22:41:59] |
|
|
|
Mijn liefste Gudu,
Zoals altijd - inmiddels gebruik ik het woord 'altijd’, want het ís ‘altijd’ en zal ‘altijd’ zo zíjn - breng ik de februari dagen in een roes door.
Verward, verdwaasd, boos, woest, woedend, jammerend...
Ik wens dan dat het niet zo was. Natuurlijk. Vandaar dat ik nooit schrijf op 'die' dag.
Ben opgelucht dat 'die' datum voorbij is.
Wou dat ik 'm kon schrappen van de kalender. En dan toch ook weer niet...
Elk jaar is er weer iets wat die datum een rare twist geeft.
Dit jaar was het het lustrum, al valt er niets te vieren.
Volgend jaar valt het weer op een vrijdag. Net als toen...
Er gebeuren zo veel dingen in mijn leven, liefste Gudu, die ik je zo graag met jou zou willen delen.
Ben wordt vader en zal zijn zoon Lambiek noemen! Ik vermoed dat je hard aan het lachen bent daarboven, met je vuist voor je mond.
Het restaurant waar wij gegeten hadden in die laatste dagen van jouw leven, bestaat niet meer...
Dit jaar is het jaar van de tijger(prinses) .
Het heeft drie maanden gesneeuwd in Nederland.
Misschien ga ik weer iets studeren.
Yash is nu superspecialist.
Ik ben op Bali geweest, met een ander.
Ik durf ‘Black Cat, White Cat’ nog steeds niet te bekijken ook al heb ik de dvd al 5 jaar.
De PVV wint veel zieltjes in Den Haag.
Ik denk wel dat ik je trots maak, maar ik weet het niet zeker.
Sta je achter me?
Laatst bedacht ik me, dat ook al ben ik nu ouder dan jij ooit bent geworden, je in mijn gedachten nog altijd ouder wordt. En ook wijzer.
Je liep altijd een stapje voor op mij en dat vond ik heerlijk. Mijn vertrouwenspersoon, mijn beste vriend, mijn liefde...
Het leven is zo incompleet zonder jou.
United nor seperated.
Para siempre la tuya,
Your Tiger Princess xxxxx
|
|
|
|
Lieve |
|
[19 februari, Vrijdag, 2010, 22:57:46] |
|
|
|
Lieve Xavier,
Twee nachten geleden toen ik half in slaap viel, moest ik ineens aan je denken...
Eigenlijk, moest ik denken aan iets wat ik al die jaren had bewaard.
Het was zo'n Chinese good luck charm die ik vijf jaar geleden van je kreeg toen ik het Chinese nieuwjaar in Den Haag kwam fotograferen.
Ik schrok wakker en uit het niets zei ik tegen mn vriend die naast me lag, “Waar ligt die Chinese hanger?”
Hij antwoordde, “Die hangt gewoon hier in de badkamer, bij je sieraden...”.
Hierna viel ik weer gerustgesteld in slaap.
Ik had de good luck charm met me meegenomen, toen ik een half jaar in Australie zat.
Daar op mijn kamer heeft hij altijd over me gewaakt.
Dit deed hij ook toen ik met m’n vriend aan het rondreizen was in een camper.
Toen hing hij aan onze achteruitkijkspiegel in de auto.
Het ontvangen van die hanger is eigenlijk het laatste wat ik met jou heb meegemaakt...
Uitgerekend daarna ging ik voor een paar dagen naar New York.
Bij terugkomst had ik een voicemail van je zusje met het bericht dat je was overleden...
Ik was zelfs een dag te laat voor je crematie...
Nog steeds vind ik het vreselijk dat je er niet meer bent...
Ook dat ik geen afscheid van je heb kunnen nemen, zoals dat eigenlijk had gemoeten.
Je zou zelfs bij me komen eten, nadat ik terug was uit New York.
Niettemin ben je dus nog altijd bij me, door dit hangertje...
Als ik weer eens besluit op reis te gaan, ga je weer stiekem met me mee...
Ik vind de site echt supermooi.
Ook de bijdragen van familie en vrienden en alle memorabilia laten zien wat voor geweldig persoon je was...
Ik zal altijd terugdenken aan die rare jongen die bij me (in de ‘Cocoon’) aan de garderobebalie stond met zn jas , allerlei talen sprekend... Ik begreep er niets van!
Door jou ben ik me ook gaan beseffen hoe belangrijk fotografie is.
Natuurlijk ook naast de mooie dingen die je kan maken en hoe je er je geld mee kunt verdienen.
Maar vooral de herinnering is onbetaalbaar, zoals die ‘photo shoot’ die ik toen van jou heb gemaakt.
Ik besloot dus net om eens te kijken, of je site nog bestond...
Kwam er toen achter dat het nu alweer vijf jaar geleden is..!
Heel veel liefs, ook voor je familie.
Lieve
|
|
|
|
Renéetje |
|
[18 februari, Donderdag, 2010, 23:17:43] |
|
|
|
Liefste Xavier,
Bedankt, dat je mij vorige week even meenam naar jouw wolken...
Ik droomde dat wij samen over gebeeldhouwde grijzige wolken liepen, terwijl wij heel gezellig aan het kletsen waren.
Het was voor mij de gewoonste zaak van de wereld, dat wij ons zo ontspannen en zo hoog op die wolken voortbewogen.
Maar toch gek zoals een droom kan zijn...
We zakten dan wel bij elke stap iets weg in de wolken, maar wij konden evenwel goed blijven doorlopen.
Iedere stap gaf ons allebei een gelukzalig en alles overtreffend gevoel.
Op een gegeven moment waren we bij de wolkenrand.
We keken naar beneden en om ons heen, zonder maar een moment bang te zijn.
Het was overal heel donker, maar dat hoorde er gewoon bij.
De droom waaierde langzaam weg...
Ik moest helaas afscheid van jou nemen ...
Bedankt dat je vorige week eventjes mijn begeleider was in hogere sferen.
Always missing you,
Renéetje
|
|
|
|
Kaline |
|
[18 februari, Donderdag, 2010, 22:24:56] |
|
|
|
Aujourd'hui, je pensais à toi! Cinq ans déjà!
Alors que je m'appretais à t'écrire un petit mot au sujet de mon prochain voyage en Australie (pays que tu m'as donné envie de découvrir il y a des années à la suite de ton séjour là bas), mon collègue de bureau s'est soudain mis à chanter l'Aviron Bayonnais!
Etrangement, il l'avait dans la tête aujourd'hui!
Merci pour ce petit clin d'oeil!
Tu nous manques toujours autant...
Bizz,
Kaline
|
|
|
|