 |
Gaby |
 |
[21 januari, Donderdag, 2010, 14:51:43] |
 |
|
|
Lieve Xavier,
Februari is alweer in aantocht. Vijf jaar...
In het begin wilde ik mijn herinneringen aan jou niet opschrijven, bang dat ik ze zou verliezen.
Dat ik, telkens wanneer ik over je zou schrijven of vertellen, de herinnering kwijt zou raken, vervagen.
Nee, niet nóg meer verliezen...
Inmiddels wil ik mijn herinneringen juist graag delen en nog één maal genieten van alle gezelligheid die jij me zo vaak bracht...
Mis je!
XX
Gaby
|
|
|
|
... |
|
[15 januari, Vrijdag, 2010, 22:51:04] |
|
|
|
Amigo! Miss you. |
|
|
|
Kiran |
|
[27 december, Zondag, 2009, 19:24:21] |
|
|
|
Zo Gudu’tje, je verjaardag en de Kerst zijn weer voorbij gegaan zonder jou…
Ik vind het zo raar.
Straks weer een nieuw jaar voor de deur, dat vind ik ook zo vreemd…
Met 2010 staat er namelijk een lustrum voor de deur, maar zeker geen heugelijke.
Ik kan het niet helpen me alleen en nog eenzamer te voelen dan ooit.
Ik mis het om even met je te praten.
Ik houd voor altijd van je, hier of niet hier…
Your Tiger Princess xxxxxx
|
|
|
|
Renéetje |
|
[23 december, Woensdag, 2009, 23:59:29] |
|
|
|
Liefste Xavier,
Vandaag was ik met bloemen bij jouw plekje op St. Petrus Banden.
Een kaartje erbij met een vlinder erop, natuurlijk.
Gelukkig was het een bijzonder mooie winterse dag met een redelijke sneeuwlaag
op de grond.
Het zag er sprookjesachtig uit bij jou, waardoor ik even afgeleid was, omdat sneeuw toch niet zo vaak voorkomt op 23 december.
Maar daarna in de kapel, toen ik kaarsen aanstak in een X-vorm, kwam het weer als een komeet op mij af dat jij ons bent ontvallen.
Always loving you,
Renéetje
|
|
|
|
Pjotr |
|
[23 december, Woensdag, 2009, 22:39:00] |
|
|
|
Happy birthday, wherever you are! |
|
|
|
Paul de Lavalette |
|
[23 december, Woensdag, 2009, 15:19:48] |
|
|
|
Vijf jaar geleden, zat ik voor zaken in Groningen en kwam door treinstoringen (ja, toen ook al) te laat terug om met jou thuis nog een verjaarsborrel te drinken.
Jij moest namelijk wat eerder weg naar een bar-restaurant dat je voor die avond had afgehuurd om als gastheer al je vrienden aldaar op te vangen.
Toen ik eenmaal thuis op de bank de krant zat te lezen, bedacht ik plotseling dat ik natuurlijk best even langs kon gaan om je alsnog persoonlijk te feliciteren met het bereiken van deze mooie leeftijd van 26 jaar.
Zo geschiedde.
Jij was zo allerhartelijkst en bleef maar zeggen, “Good to see you, man! Really appreciate it!”
Ik kreeg een ereplaats naast jou aan tafel toegewezen. En moest blijven voor het diner.
Het was heel gezellig en er werd veel gelachen.
Jij was zo een innemende gastheer.
Het onvermijdelijke ‘Lang zal hij leven’ werd ook uit volle borst aangeheven.
Het mocht niet baten, want binnen twee maanden was jij niet meer in de wereld der levenden...
I so miss you, man!
Pops
|
|
|
|
Anjani |
|
[23 december, Woensdag, 2009, 12:42:16] |
|
|
|
31 jaar..
Why not?
Jij niet...
Ik sta er de laatste tijd en eigenlijk al bijna een jaar bij stil.
Jij niet...
Anderen wel...
Ik wel...
Er is een hoop veranderd in mijn leven, dat weet je, dat weet ik.
Ik leef nu met een ander, ik deel alles met een ander.
Ik heb weer echt gelachen, ik heb weer echt gedanst, ik heb weer de zon echt voelen schijnen.
Ik heb een wondertje in mijn armen, die mij weer de verloren glimp in mijn ogen terug heeft gegeven.
Mijn Anju-Xita-Rani, mijn dochtertje.
Ik zal haar later vertellen van wie zij de X in haar naam draagt.
Wie jij bent, waar jij bent en wat jij bent voor velen.
Ik had zo graag gezien dat jij ook,
ook was verder gegaan,
Op een dag papa was geworden
Op een dag een ring om een vinger schoof
Op een dag weer zou spelen in de sneeuw
Op een dag 31 jaar was geworden.
Ik weet alles nog heel goed.
Als ik wil, kan ik weer losbarsten van het verdriet. Het verdriet wordt niet minder.
Jij bent nog steeds hier bij ons.
Ik vaar misschien in een ander bootje, maar nog steeds in hetzelfde water, lief...
Jij blijft mijn dushi.
Ik dobber rond en stop niet met leven.
Ik neem mee wat jij me hebt gegeven.
Ik ga verder en probeer waar ik kan geluk te vinden en vooral geluk te geven.
Nergens spijt van hebben...
Non, je ne regrette rien.
XXXXXXXXXXXXxxxxxxxxxxxxx
|
|
|
|
Claire |
|
[23 december, Woensdag, 2009, 11:39:51] |
|
|
|
Lieve Xavier,
Zit je nu met familie en vrienden daar je geboortedag te vieren?
Hier is niks te vieren zonder jou.
Hoe zou jij je 31ste hebben doorgebracht?
Wellicht samen met je ouders naar Suzanne en de zon..?
Mis je,
Claire
|
|
|
|
Kiran |
|
[20 december, Zondag, 2009, 17:26:17] |
|
|
|
Het is weer wit.
Net als in februari, vijf jaar geleden.
Ik vind het wel mooi nu, dít keer…
En ik denk altijd aan Ibu's gedicht...
Mis je, poesie-mauw…
LY xxxxxxxxx
|
|
|
|
Gaby |
|
[02 december, Woensdag, 2009, 23:23:09] |
|
|
|
Afgelopen week was ik wat spullen aan het uitzoeken en vond nog een CD met wat nummers die jij ongetwijfeld wel wat had gevonden...
Jij had altijd de meest uiteenlopende soorten muziek opstaan in de auto, die leuke, stoere Honda en later ook je eigen R5!
Als zomers mijn balkondeuren nog open stonden, hoorde ik je aankomen.
De manier van gas geven, remmen, die motor en natuurlijk de muziek...
Nog even goed hard en dan was het stil.
Je klapte de deur dicht en ik kon het niet laten even over de balkonrand te gluren.
"Gesnapt!" riep je dan opeens.
Hóe je dat deed, weet ik nog steeds niet, want op het moment dat je dat zei stond je met je rug naar mij toe de deur op slot te draaien.
Je liep in mijn richting en keek naar boven, "Nu echt naar bed hoor! Slapen jij! Het is al lang bedtijd voor dametjes als jij!".
Ik giechelde wat en kon geen zinnig woord uitbrengen, alleen heel breed grijnzen.
"Lekker slapen jij! Beloof je dat? Anders moet ik de volgende keer de auto helemaal aan het eind van de straat zetten..."
Ik moet nog vaak aan je denken, als ik een van je nummers hoor.
Wat zou ik je graag dit CD-tje hebben gegeven.
Je zou het vast mooi vinden...
|
|
|
|