 |
Xuus |
 |
[24 november, Dinsdag, 2009, 20:33:47] |
 |
|
|
Mozes,
Kom je ook zo naar het Marriott Hotel, waar ik het fundraising dinner ten bate van zielige dieren hier op Curaçao heb georganiseerd?
Vlieg je vervolgens morgen met me mee naar Barbados?
Alles klinkt allemaal wel leuk en aardig, maar zonder jou beleef ik alles toch met minder (hoge) pieken.
Wish you were here...
XXX
|
|
|
|
Jaco Olierook |
|
[18 november, Woensdag, 2009, 14:10:14] |
|
|
|
Hi Xavier,
Vraag me nu niet, hoe ik na zo’n lange tijd weer op jouw site terecht kom.
Laten we het er maar op houden, dat iets mij hier naartoe trok.
Pas geleden moest ik aan jou denken. Waarom? Dat antwoord moet ik ook schuldig blijven.
Nu ik hier toch ben, wil ik jou op de hoogte brengen over hoe het met mij gaat.
Ik werk niet meer bij Aviapartner.
Ik heb daar een leuke tijd gehad, maar zoals je weet, ambieerde ik een baan als piloot.
En ik heb wat dat betreft goed nieuws. Ik ben nu dus inderdaad piloot! Alweer anderhalf jaar.
Ik werk bij Denim Air. Ik vlieg daar op de Fokker 50. Echt heel top.
Ik weet zeker, dat jij dat ook leuk zou vinden.
Zo vrij als een vogel, en geen dag is saai.
Maar jij wist natuurlijk al dat ik piloot was geworden...
Hoe gaat het met jouw ouders?
Ik heb jouw moeder en vader een paar keer gesproken, na jouw overlijden. Wat een lieve mensen zijn dat.
Jammer, dat ik hen nooit heb kunnen ontmoeten.
Ze waren ook zo trots op jou.
Met mij gaat het dus goed.
Mijn kinderen groeien als kool en ik ben ook heel trots op hun.
Mijn vrouw is druk zoals altijd, maar we zijn nog steeds gelukkig samen.
Verder is er weinig te melden.
Wie weet, mail ik jou over een poosje weer eens.
Ik zou zeggen, kom eens mee de cockpit in.
Vlieg met mij mee en geniet.
Ik weet dat ik je aanwezigheid niet kan zien, maar misschien voel ik die wel..?
Je bent in ieder geval van harte welkom!
Groet,
Jaco
|
|
|
|
KG |
|
[30 oktober, Vrijdag, 2009, 13:12:53] |
|
|
|
Liefste gudu,
Ik bedacht me ineens vandaag, dat ik zo lang niet naar je site geweest ben.
Dat maakt niet echt veel uit, want ik praat elke dag tegen je.
In mijzelf natuurlijk. Delen lukt me niet zo goed.
Jurgen was laatst op het Wieveskunne feest. Was grappig hem daar te zien.
Ik mis je gudubeer.
Wil zo graag even met je praten...
Kan me niet voorstellen dat het straks al weer vijf jaar geleden is...
Dagen worden korter.
Wat gaat het toch allemaal raar.
LY,
Je Tiger Princess X
|
|
|
|
Gaby |
|
[26 oktober, Maandag, 2009, 15:59:47] |
|
|
|
Lieve Xavier,
Wat je vader al zei, "Het feit dat er minder op je website wordt geschreven dan voorheen, wil niet zeggen dat je uit de harten van de mensen bent verdwenen". Nee, integendeel! En je missen, ook dat, dag in dag uit.
Vandaag is het zo'n grijze dag, zo'n dag waar ik zo slecht tegen kan. Meer dan 'hangen' komt er vandaag dan ook niet van.
Ik vertelde je eens dat mijn winter 'depressies' altijd van 1 september tot 31 maart liepen. Op de seconde af.
Je moest ontzettend lachen, "Dat is dan wel een verdomd lange depressie!" zei je plagend.
Tegen jouw optimisme kon ik met geen mogelijkheid op.
Sinds dat moment doe ik dan ook altijd verschrikkelijk mijn best en het lukt, elk jaar, bijna. En dan... komt februari weer...
Ik zou liegen als ik je zou zeggen dat het elke februari weer een stukje beter ging. Nee., dat zeker niet.
Wel houd ik me vast aan onze belofte.
In een diep gesprek vertelde ik je ooit wat mijn toekomst plannen waren. Zieke kindertjes begeleiden in het ziekenhuis. Je was vol lof. "Ja, ach, een mens moet doen wat 'ie moet doen", sprak ik.
Daar was jij het niet mee eens, “Nee, je moet ook willen!”, vond je. "Nou ja, het is niet dat ik moet of niet wil, maar het is niet het enige... "
Je draaide je helemaal naar mij toe en ging er duidelijk voor zitten. Blijkbaar had ik je nieuwsgierig gemaakt. "En wat zou mevrouw nog meer willen..?", sprak je en er kwam een grote grijns op je gezicht.
"Nou, een strand, zo geel, dat het bijna pijn doet aan je ogen, de zon, die glinstert als het fijnste goud en een prachtige blauwe zee... en...." Je viel me in de rede, "Ja, en natuurlijk een lekker temperatuurtje! Anders heb je er niet veel aan, dan zit je dáár ook met je depressie van september tot maart!"
We moesten ontzettend lachen. "Als je die plek vindt, ga ik met je mee!", zei je.
"En als ik die plek heb gevonden, neem ik jou daar mee naar toe, dat beloof ik je..."
We stapten uit
Ik zoek nog steeds... Het zal er ooit van komen.
Ik ken jou als een man die zijn beloftes altijd na kwam.
Ja, het zal er ooit van komen, maar nu even niet...
|
|
|
|
Morgane |
|
[09 oktober, Vrijdag, 2009, 18:51:46] |
|
|
|
Xavier,
Ik heb niks speciaal te zeggen, maar ik wilde alleen zeggen dat ik aan jou denk.
Het is altijd leuk om naar fotos van jou te kijken... Jij ben echt een ‘beau gosse’!
Ook de gezelligste ‘beau gosse’ die ik ooit heb ontmoet.
Ik heb zo zin om met jou te chillen, een biertje te drinken op een terras, wat babbelen en gewoon ‘enjoying the moment’, as you always did...
Tu me manques, cousin!
Morgane xxxx
|
|
|
|
Liza |
|
[07 oktober, Woensdag, 2009, 15:30:43] |
|
|
|
Lieve Xavier,
Ik weet nog goed de laatste keer dat ik je weer eens tegen kwam.
Het is blijkbaar al langer geleden dan ik dacht.
Het regende en je stond op de tram te wachten bij de Laan van Meerdervoort.
Ik zou je een lift geven, wat achteraf helemaal niet op schoot, omdat de Laan helemaal vast stond. Halverwege ben je toen ook maar weer uitgestapt om dan toch maar in die tram te stappen die langs kwam, haha!
We hadden wel even gezellig bijgekletst en waarschijnlijk waren de laatste worden zoiets als, ‘Ik zie je wel weer eens in de stad...’
Ik heb natuurlijk nog wel eens teruggedacht aan vroeger, dat we vaak met een aantal mensen boven in jouw kamer en die van je zus verspreid, bij je ouders, drankjes aan het doen waren en aan het kletsen. Of de feestjes, als je ouders met vakantie waren, bij Ragnar, Daan en zelfs bij Ben, geloof ik. Ja, echt een eeuwigheid geleden...
Ik had er niet bij stil gestaan dat ik je al zo lang niet meer had gezien, tot dat ik twee weken geleden Coritza sprak en zei dat ik je zo om de paar jaar weer eens tegen kwam en even bijkletste.
Zij vertelde me toen dat je was overleden...
Ik vind het echt verschrikkelijk en onbegrijpelijk!
Ik wens je ouders en je zus en alle vrienden en familie, misschien een beetje laat, heel veel sterkte toe!
Veel liefs,
Liza
|
|
|
|
Claire |
|
[03 oktober, Zaterdag, 2009, 10:30:18] |
|
|
|
Lieve Xavier,
Het is alweer een poos geleden dat ik iets schreef. Aan je denken en je missen doe ik elke dag.
Als er iets noemenswaardig gebeurt, zoals dat Laura vandaag in Pakistan is gearriveerd voor haar nieuwe baan bij de WFP, wil ik dat jij dat weet.
Jij zou het al geweten hebben, want jouw netwerk is zó uitgebreid.
Heb laatst ‘The Godfather’ weer eens gezien...
Waar zou jij nu mee bezig zijn als 18 februari 2005 een gewone dag was geweest?
Hoe zouden wij allemaal anders zijn?
Mis je,
Claire
|
|
|
|
Paul de Lavalette |
|
[18 september, Vrijdag, 2009, 16:16:39] |
|
|
|
Het feit dat er minder op je website wordt geschreven dan voorheen, wil niet zeggen dat je uit de harten van de mensen bent verdwenen. Daar ben ik van overtuigd.
Mijn bijdrages zijn ook wat teruggelopen, maar of het nu vijf-en-vijftig uur, vijf-en-vijftig dagen, vijf-en-vijftig weken of zoals nu, vijf-en-vijftig maanden geleden is, je wordt door mij nog even hard gemist, Xavier, mijn unieke dierbare zoon, mijn grote vriend.
Op mijn mobieltje heb ik je voicemail staan.
“Dit is mijn voicemail. U kunt het later nog een keer proberen, of wat inspreken. Dank u wel. Dag.”
Ik kan het niet laten om toch minstens een keer per dag naar je plezierige, doch ietwat melancholische stem te luisteren die deze zinnen uitspreekt.
Dat je zou terugbellen, beloofde je echter niet.
Misschien is dat maar goed ook.
Die belofte zou je immers niet meer waar kunnen maken...
I love and miss you so, buddy.
Pops
|
|
|
|
Xuus |
|
[18 augustus, Dinsdag, 2009, 15:51:15] |
|
|
|
Vier-en-een-half geleden is ons leven drastisch veranderd.
Elke dag word je gemist.
Dit zal altijd zo blijven.....
XXXXXXXXX
Je zusje
|
|
|
|
Pjotr |
|
[20 juli, Maandag, 2009, 22:57:57] |
|
|
|
Je pense à toi mon pote, souvent même... |
|
|
|