 |
Xuus |
 |
[12 december, Vrijdag, 2008, 18:03:07] |
 |
|
 |
Lieve Mozes,
De donkere maand december is weer aangebroken... Waar veel mensen blij hun kerstboom optuigen is het voor dierbaren van jou een extra confronterende periode.
Je kan niet gemist worden, Xavier! Waarom moeten wij allemaal door zonder jou?
Elke dag neem ik je mee in mijn dagelijks leven. Veel dingen bekijk ik ook door jouw ogen, daar leer ik van!
Zo graag zou ik je vast willen houden, maar dit spreekt natuurlijk allemaal voor zich…
Miss you so much. Love you, bro.
X, je zusje
|
|
|
 |
Claire |
 |
[05 december, Vrijdag, 2008, 20:40:00] |
 |
|
 |
Daar ben ik weer, Xavier.
Na die operatie is er toch weer een ‘glitch’... Het plaatje heeft losgelaten aan een kant. Aurgh! Wéér een operatie..?
Oh, zeg even tegen mijn vader, jouw opa, dat zijn zoon, jouw vader, sinds 30 november ouder is dan hij ooit is geworden. Zeg a.j.b. ook dat ik hem ook dagelijks nog mis…
Ik denk nu aan 4 jaar geleden op de dag af, dat we bij Laura in Chateauneuf-du-Pape Sinterklaas vierden. Wat hebben we toen een lol gehad!
Laura maakte toen dé foto van jou die iedereen kent…
Toen was de toekomst nog zorgeloos, behalve dat jij naar een stageplek zocht per 1 mei... Marseille wilde je toen proberen…
I miss you so much! Claire
|
|
|
 |
Claire |
 |
[21 november, Vrijdag, 2008, 09:09:20] |
 |
|
 |
Op dit moment (21-11-08 om 9.00uur) wordt je vader aan zijn sleutelbeen geopereerd.
Het was namelijk niet geheeld na dat enge ongeluk op de A4.
Nu gaan ze er een titanium plaatje in aanbrengen, heb ik begrepen.
Hoe dan ook, lieve Xavier, hou een oogje op hem, wil je? Hij komt onder algehele narcose.
Claire
|
|
|
 |
Tiger Princess |
 |
[27 oktober, Maandag, 2008, 21:51:22] |
 |
|
 |
Shubh Divali, gudutje... Wherever you are...
Ik mis je berichtje.
OogLiefJou X
|
|
|
 |
Anjani |
 |
[21 oktober, Dinsdag, 2008, 16:24:04] |
 |
|
 |
Lieve Xavier,
Niet normaal, hoe ik, maar ook mensen om mij heen, geleefd kunnen worden.
De tijd haalt me in, altijd maar druk! En met wat..?
Was op mijn werk, rapporten aan het schrijven en ik hoorde heel hard getrommel en een soort fluit waar exotische klanken uitkwamen.
Ik keek uit het raam en zag dat er een Turkse bruiloft gaande was.
Het zag er indrukwekkend uit, daarom ben ik toch op het schoolplein gaan staan om het nog beter te kunnen zien.
Het was zo mooi, de familie danste en maakte muziek.
De bruid werd opgehaald door haar toekomstige man. Ik werd gevraagd om mee te dansen, maar nee.., ik deed dat niet.
Ik moest mijn rapporten toch afmaken?!
JIJ... Jou zouden ze niets hoeven te vragen.
JIJ zou daar allang staan dansen!
JIJ had me meegetrokken en we hadden samen gek gedaan…
Ik mis dat... Die kleine dingen...
Kusje X
|
|
|
 |
Claire |
 |
[19 oktober, Zondag, 2008, 15:00:21] |
 |
|
 |
Drie jaar en acht maanden. 44 maanden en 2 dagen geleden was het vrijdagochtend, die verschrikkelijke dag die doordreunt.
Je vader mist je heel erg. Hij niet alleen natuurlijk, maar hij lijdt heel zwaar onder jouw afwezigheid. Jij was echt zijn maatje...
Laat weer eens iets van je horen om hem te laten weten dat je okay bent en dat hij er okay mee moet zijn. "If I could turn back time" maar de tijd dendert onverbiddelijk voort…
Alleen herinneringen om ons aan vast te houden en hopelijk gauw weer een seintje van jou.
Miss you, man.
Claire
|
|
|
 |
Paul de Lavalette |
 |
[18 oktober, Zaterdag, 2008, 23:01:55] |
 |
|
 |
De impact van iemands dood is soms groter dan die van een ander… Althans bij de één blijft het verlies en het missen hardnekkiger en pijnlijker aanwezig.
Dat is vanzelfsprekend het geval als het gaat om iemand die je na aan het hart ligt, in tegenstelling tot iemand die je maar zijdelings kent. Maar dit onderscheid geldt volgens mij ook voor dierbaren onderling.
Ik hield erg van mijn vader en had groot respect voor hem zoals hij in het leven stond. Behalve vader, was hij mijn vriend en wijze raadsman. Ik heb hele fijne herinneringen van tijden dat we samen dingen deden, zoals forelvissen of van hoge rotsen af duiken (mét een salto!).
Toen hij in 1980 op z’n 61ste overleed (overigens zo oud als ik nu zelf ben…), beschouwde ik het als een heel groot verlies. Xavier was toen overigens een ventje van bijna anderhalf jaar oud.
Toen echter Xavier 25 jaar later eveneens kwam te overlijden was het voor mij tóch anders…
Ik vermoed dat het hier een emotie betreft die is ontstaan is uit een mengeling van diepe genegenheid en waardering voor de persoon, een beschermend vadergevoel en het zeer oneerlijke vroegtijdige overlijden van een jonge man die de wereld aan zijn voeten had liggen.
Iedere ochtend als ik een kaarsje bij zijn foto aansteek, bekruipt mij het gevoel van onmacht en intens verdriet, maar toch ook een gevoel van voorrecht hem als mijn zoon gekend te hebben. Ik denk dan gauw aan anderen, zoals die vrouw die laatst tijdens een bergbeklimming, haar man en drie kinderen voor haar eigen ogen een ravijn in zag storten. Of wat er is gebeurd met dat meisje op Bonaire…
Ik besef derhalve terdege dat mijn verlies en mijn verdriet ook maar relatief is, hoe ik er ook mee worstel. Alweer 44 maanden lang…
|
|
|
 |
Gaby |
 |
[14 oktober, Dinsdag, 2008, 22:26:17] |
 |
|
 |
Lieve Xavier,
Gister op mijn werk sprong mijn ipod aan op het zolang ontweken nummer "Et Maintenant" van Gilbert Bécaud. Ik schoot vol…
Ik kan me je nog zo goed voor de geest halen. Het is alsof het gisteren was dat ik je nog zag. Maar de werkelijkheid is eigenlijk zo onwerkelijk..!
In april 2004 sprak ik mijn onvrede uit over mijn naam. “Jamie is juist stoer!", sprak je bemoedigend. Ik schudde mijn hoofd en lachte het weg. Even later, toen we ieder onze eigen kant op gingen, riep je me nog na "Ik hoor wel wat het geworden is, toch?".
Tja, Xavier, ik zou het je zo graag vertellen...
Liefs, Gaby
|
|
|
 |
Corine |
 |
[13 oktober, Maandag, 2008, 18:27:22] |
 |
|
 |
Lieve Xavier,
Vorige week is een hele goede vriendin van mij, jouw kant op gegaan.
Zij heet Christine en is een vrolijk spontaan persoon.
Je zal vast goed met haar op kunnen schieten.
Kan jij haar een beetje de weg wijzen, want ze is nog zo nieuw.
Heel veel liefs, Corine
|
|
|
 |
Pierre |
 |
[11 oktober, Zaterdag, 2008, 00:50:50] |
 |
|
 |
Salut mon pote!
Pour une raison ou une autre, j'ai beaucoup pensé à toi aujourd'hui.
A+
|
|
|
|